De bourgondiër en de sportfanaat

 

Sport, alleen al als ik het woord uitspreek wordt ik moe. Ik kijk er niet naar, laat staan dat ik eraan doe. Dus nee, ik ben geen sportfanaat. En toch heb ik beweging genoeg, ik laat mijn hond drie keer per dag uit, ik fiets graag en ik eet zo verstandig mogelijk én lekker ook.

Wat dat laatste betreft ben ik de baas in de keuken, want mijn vriendin heeft er geen talent voor om te koken. Die laat, met alle respect voor haar, nog water aanbranden. Ik neem op dagelijkse basis ruim de tijd voor het koken, want een recept moet precies kloppen, het eten moet op de juiste manier worden gekruid om de smaakpapillen lekker wakker te schudden zodat ze hun werk kunnen doen, en alles moet natuurlijk zo vers mogelijk zijn.

Daarom sta ik meerdere keren per week bij de groenteboer op de stoep om daar het een en ander aan groenten in te kopen. Mijn vriendin is een beetje kieskeurig op dat gebied, want spruitjes laat zij liever aan zich voorbijgaan, terwijl ik er juist gek op ben. Levert dat problemen tussen ons op? Nee, natuurlijk niet, want mijn vriendin eet de spruitjes wel als ik ze op onze eettafel zet, maar dat doet ze dan wel met de nodige tegenzin.

Wat de sport betreft is ze wel mijn meest sterke tegenpool, want zij gaat minstens twee keer per week naar een sportschool waardoor haar lichaam er lekker afgetraind uitziet. Als ik naast haar sta, met mijn buikje en al, contrasteer ik wel want ik ben de bourgondiër en zij is de sportfanaat die graag een proteïnereep naar binnen werkt.

Dat is niks voor mij, geeft mij maar een lekkere karbonade met krieltjes en een stukje verse groente erbij. Geef mij maar een bakje patat met mayo of een patatje oorlog. Een bitterballetje gaat er zo nu en dan ook wel in, en een vette hamburger laat ik ook niet aan mij voorbijgaan, en ook een frikadelletje speciaal sla ik niet af.

En toch, nu ik er goed over nadenk, weet ik ook wel dat het beter is dat ik mijn eetpatroon op sommige punten aanpas. Het punt is echter dat de vette hap zo verdomde lekker is, waardoor er ook vanavond weer een patatje in de airfryer verdwenen is.

Hoe denkt mijn vriendin daarover? Ach, het maakt haar nier zo veel uit, iets met accepteren en leven en laten leven, maar ze heeft er als sportfanaat, wel haar gedachten bij die ze wijselijk voor zich houdt.



Reacties

Populaire posts van deze blog

Loslaten is ook liefde

Het briefje dat me stil kreeg

AI mag veel, maar geen presentator spelen