De beroepsklootzak en de kostwinner

 

Veel mensen hebben een biologische vader waar ze liefde en waardering voor hebben, maar ik ben een man die een biologische vader heeft gehad die alleen maar extreem losse handjes had. Wat hij vooral mijn moeder aandeed is met geen pen ter wereld te beschrijven, maar ondanks dat ga ik het toch proberen.

In het begin leek het zo mooi, mijn moeder en mijn biologische vader samen, zij met haar meegaandheid en hij met zijn, naar later zou blijken, te gladde praatjes en zeer losse handjes. Hij was een knappe verschijning waardoor mijn moeder als een blok voor hem viel. Haar ouders, mijn oma en opa van moederskant dus, waren het er niet mee eens dat ze met hem omging, maar omdat ze haar niet in haar vrijheid wilden belemmeren, lieten ze haar met hem omgaan.

Van het een kwam het ander, u weet wel, verliefdheid, verloving, trouwen, kind, en dat kind was ik.

Mijn moeder werkte in die tijd, we hebben het over de jaren 50, in een hotel te Hengelo (Ov). Mijn biologische vader was in die tijd werkloos, waardoor mijn moeder dus de kostwinner was. Mijn vader vond het klaarblijkelijk in die tijd de normaalste zaak van de wereld dat hij elke dag de kroeg indook om zich daar te bezatten. Daar heeft mijn moeder op een gegeven moment iets van gezegd waardoor hij in woede ontstak en haar aan de kant zette.

Maar mijn moeder liet zich niet aan de kant zetten, want zij was de kostwinner die zo goed en kwaad als het ging het gezin draaiende hield. Ze stond tegen hem op waardoor hij nog meer in woede ontstak, daar hij zich in zijn ‘eer’ aangetast voelde.

Om op maandelijkse basis financieel rond te kunnen komen heeft mijn moeder hem op rantsoen gezet. Dat hield in dat hij steeds geld van mijn moeder meekreeg om dat ik de kroeg te verbrassen. Maar op een gegeven moment kreeg hij geen geld meer mee, waardoor hij, met alle gevolgen van dien, mijn moeder alle hoeken van de kamer liet zien.

In de kroeg zei hij dat hij de baas in huis was, en dat hij de broek aan had, terwijl het juist mijn moeder was die thuis de broek aan had, want zij was de kostwinner, zij beheerde het geld en droeg alle verantwoordelijkheden die daarbij om de hoek komen kijken.

Mijn oma en opa van moederskant zagen het natuurlijk ook wel dat mijn moeder door haar echtgenoot in elkaar was geslagen, waardoor ze samen met haar een slim plannetje bedachten daar de veiligheid van hun dochter en mij voor hen voorop stond.

Op een avond gaf mijn moeder weer geld mee aan mijn vader zodat hij weer naar de kroeg kon gaan om zich daar met bier vol te laten lopen. In de tijd dat mijn vader in de kroeg zat pakte mijn moeder haastig een paar koffers in, waarna ze letterlijk met mij het huis uit vluchtte. Een van haar broers stond ons in zijn auto op te wachten. Hij bracht ons naar het huis van mijn oma en opa waar we liefdevol werden opgevangen en tot rust konden komen.

Daar kreeg mijn moeder de kans om naar de toekomst te kijken, daar kreeg ik de kans om gewoon weer kind te zijn, want ik ben er een paar keer ooggetuige van geweest dat mijn moeder door mijn vader in elkaar geslagen werd.

Dat heeft mij hoe dan ook beschadigd, dat heeft ervoor gezorgd dat ik een autisme (pddnos) opliep, waardoor ik mij niet durfde te uiten wanneer dat nodig was. Daarnaast was mijn moeder er ook bang voor dat ik een groot deel van het karakter van mijn vader zou hebben gekregen, maar dat bleek gelukkig niet het geval te zijn daar ik een groot deel van het karakter van mijn moeder ten toon begon te spreiden.

Mijn moeder was een meegaand persoon die, als het moest, doortastend kon zijn, maar altijd eerlijk was. Daarnaast was ze ook een zorgzame vrouw die vooral liefde gaf aan de mensen die haar dierbaar waren. Dat heeft er op een gegeven moment voor gezorgd dat ze mijn latere stiefvader tegen het lijf liep.

Het klikte meteen tussen die twee, waardoor ze na verloop van jaren in het huwelijksbootje stapten. Mijn stiefvader was voor mij, en later ook voor mijn zus, die in 1966 geboren is, een echte vader. Hij gaf ons liefde, geborgenheid en vooral veiligheid, waardoor mijn moeder, mijn zus en ik de personen werden die we later zijn geworden.

Om even op mijn biologische vader terug te komen: in mijn ogen is hij niet veel meer dan een waardeloze beroepsklootzak die het leven van mijn moeder en mij probeerde te verzieken. Gelukkig is hem dat door de doortastendheid van mijn moeder niet gelukt. Daar ben ik haar altijd, maar helaas niet altijd even zichtbaar, dankbaar voor geweest.

Copyright, John Kukken, 2025, alle rechten voorbehouden