Wandelen met mijn stylus

 

Ik ben een man die vele hobby’s heeft, schrijven, wandelen met mijn vriendin en hond, met mensen omgaan, lezen, naar een film of serie kijken, muziek maken en luisteren, het zijn er maar een paar uit een zeer uitgebreid pakket.

Waar ik echter het liefst mee bezig ben is het tekenen van portretten, tronies en dieren met grappige menselijke trekjes. Heb je ooit een muis gezien die met een lach op het gezicht naar het schermpje van zijn telefoon kijkt? Nee? Nou, ik teken die muis gewoon. Heb je ooit een hond gezien die lui in een stoel hangend een sigaret rookt terwijl de koffie naast hem op een bijzettafeltje staat? Nee? Ik teken het gewoon, daar dieren volgens mij meer grappige menselijke trekjes vertonen dan we denken.

Als ik ga tekenen pak ik mijn tekentablet en stylus uit de kast, waarna ik mijn gedachten de vrije loop laat gaan over wat ik wil gaan tekenen. Mijn portretten teken ik zo precies mogelijk zonder daarbij de fantasie uit het oog te verliezen, want zonder fantasie en voorstellingsvermogen is de tekenkunst naar mijn mening niet veel waard. De modellen die ik voor mijn portretten en tronies gebruik zijn geen modellen, maar gewone mensen die ik ken. Ik vraag tijdens een ontmoeting met hen aan ze of ik een foto van ze mag maken, waarna ze aan mij vragen waar ik de foto voor wil gebruiken. Ik zeg dan aan ze dat ik de foto wil gebruiken om er een tekening van te maken die ze dan gratis en voor niets van mij cadeau krijgen. Soms komt het voor dat er geen toestemming wordt verleend, maar in de meeste gevallen komt die toestemming wel om de hoek kijken nadat ik een portret van mijn hand aan ze heb laten zien.

Wat voor mij tijdens het tekenen van een portret centraal staat is dat ik de ziel van de geportretteerde persoon weer probeer te geven, want de ziel van de mens is voor mij een soort spiegel die invloed op mij heeft. Daarnaast vind ik het ook belangrijk dat mijn tekeningen een sfeer van innerlijke gemoedsrust weergeven. Om dat te kunnen bereiken dank ik na over de kleuren die ik ga gebruiken om de schets in te kleuren. Ga ik warme kleuren gebruiken om een liefdevolle sfeer weer te geven, of ga ik koelere kleuren gebruiken om een soort van afstandelijkheid te creëren, of een combinatie die twee? Dat zijn vragen die ik mezelf steeds stel voordat ik aan een portret of tronie begin.

De keus daarin is niet altijd even gemakkelijk, want ieder geportretteerd persoon heeft een andere persoonlijkheid die soms heel complex kan zijn. Om die reden alleen al vind ik het belangrijk dat ik de persoon die door mij geportretteerd wordt goed ken, want alleen dan ben ik in staat om een zo goed mogelijk lijkend portret of tronie van de persoon te maken.

Naast portretten en tronies maak ik ook abstracte tekeningen en olieverfschilderijen. Ik noem dat wandelen met mijn stylus en schilderskwast, waardoor de kleuren in een zeer vloeide lijn in elkaar overgaan.

Ik heb ook geprobeerd om portretten en tronies te schilderen, maar daarvoor ben ik helaas niet in de wieg gelegd, daarvoor heb ik helaas het talent niet. Dat is jammer, maar het is zoals het is, en daar heb ik vrede mee, want door het gebruik van mijn tekentablet en stylus kan ik mijn tekeningen toch op olieverfportretten of tronies laten lijken.



Reacties

Populaire posts van deze blog

Loslaten is ook liefde

Het briefje dat me stil kreeg

AI mag veel, maar geen presentator spelen