Trump, Time Magazine en de verdwijntruc

 

Het komt weleens voor dat een foto niet het gewenste effect voor de persoon die gefotografeerd is heeft, maar Donald Trump maakt het nu wel heel erg bont.

Daar is hij naar mijn mening niet vies van, maar deze keer overdrijft hij écht, want hij is van mening dat de foto met zijn afbeelding erop de slechtste foto aller tijden is.

De betreffende foto staat op de cover van Time Magazine, maar waarom is Donald Trump van mening dat het de slechtste foto aller tijden is? Hij is van mening dat ze zijn haar hebben laten verdwijnen. Punt is echter dat de foto een lichtblauwe achtergrond en een witkleurig logo heeft waardoor het lijkt dat ze een deel van zijn haar hebben laten verdwijnen.

Hij maakt daar dus een probleem van terwijl de VS met veel urgentere problemen te maken heeft. Het land heeft onder meer met een zogeheten shutdown te maken met als gevolg dat duizenden ambtenaren hun baan zijn kwijtgeraakt, en hij maakt zich boos over het feit dat zijn haar niet volledig op de foto zichtbaar is. Hoe kleinzielig kun je zijn?

Toen ik een artikel erover in het AD las kon ik een lach niet onderdrukken, want het artikel toont aan hoe Donald Trump voor in ieder geval een deel als mens in elkaar zit. Het toont naar mijn mening vooral aan dat hij een vreselijke ijdeltuit is die er alles aan doet om er zo goed mogelijk uit te zien, en zijn haren zijn daar een onderdeel van.

Ik zeg weleens gekscherend over hem dat hij zijn haren als een soort afdak kan gebruiken waardoor hij als het regent geen paraplu nodig heeft, en dat hij meer wortels eet dan Bugs Bunny ooit in zijn leven zal doen. Ik weet dat ik dat in feite niet mag zeggen, maar telkens als ik hem op tv of op een foto zie kan ik die behoefte niet onderdrukken, waardoor zelfs mijn hond Jacky spreekwoordelijk gezien een lach op haar guitige koppie krijgt.

Maar goed, hij vindt dat de foto de slechtste foto aller tijden is, en dat is zijn goede recht, maar hij dient er dan wel bij stil te staan dat er mensen zijn die hem de aller slechtste Amerikaanse president aller tijden vinden. Daar zou hij meer bij stil moeten staan, maar ja, hij is en blijft een ijdeltuit hè.



Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Loslaten is ook liefde

  Een paar weken geleden werden Annemarie en ik uitgenodigd voor een feest. Dat op zich was niet vreemd, maar dit keer ging het niet om een verjaardag of bruiloft. Het feest stond in het teken van iets wat je maar zelden ziet: het 25-jarig jubileum van een scheiding. Toen we de handgeschreven uitnodiging lazen, moesten we glimlachen. We kenden Corry en Henk goed. Twee mensen die ooit voor elkaar in de wieg leken gelegd, maar uiteindelijk toch niet bij elkaar bleken te passen. Corry — door intimi Cor genoemd — was destijds een prachtige vrouw, vol levenslust. Ze bewoog bijna voortdurend, maar altijd met een rust die anderen geruststelde. Ze voerde het huishouden met een flair die je zelden ziet, alsof alles haar moeiteloos afging. En ze was bovendien stapelverliefd op Henk, de man van haar dromen. Henk was in die tijd een redelijk succesvolle zakenman die kleding inkocht voor een grote Nederlandse winkelketen. Hij had talloze hobby’s: voetballen, kaarten, tekenen, en vooral omga...
Meer lezen

Het briefje dat me stil kreeg

  Tijdens mijn vrijwilligerswerk in een ouderenverzorgingshuis in Enschede bezoek ik mensen die zich soms een beetje eenzaam voelen. Daar heb ik in eerdere columns al over geschreven, maar vandaag wil ik iets meer vertellen over één van hen. Het gaat om een vrouw van honderd jaar, in alle opzichten een dame. Ik ben altijd welkom bij haar, en ik bezoek haar dan ook graag. Telkens als ik een uurtje bij haar zit, heeft ze wel iets te vertellen. Daarna vertrek ik met een glimlach — en eerlijk gezegd ook met een beetje tegenzin — want ze straalt een blijdschap uit die je zelden ziet. Maar haar leven is niet altijd over rozen gegaan. Haar vader had een hoge functie bij een opvanghuis voor jongens, waardoor het gezin een goed inkomen had en zij een fijne jeugd kende. Dat veranderde abrupt toen hij overleed. Het inkomen viel grotendeels weg, en het gezin moest rondkomen van een weduwe-uitkering. Constance — zo heet de inmiddels honderdjarige vrouw — besloot werk te zoeken. Ze vond een o...
Meer lezen

AI mag veel, maar geen presentator spelen

  Het vorig jaar wegbezuinigde programma Kids Top 20 beleeft zijn comeback op TikTok. Dat doet het programma met presentatrice Jess. Maar Jess bestaat niet — ze is een AI‑creatie, zo nep als nep maar nep kan zijn. Laat ik één ding duidelijk maken: ik heb niets tegen het gebruik van AI, want ik maak er zelf ook gebruik van. Het is bovendien een publiek geheim dat de meeste columnisten dat doen, dus op dat gebied ben ik zeker geen uitzondering. Dat AI tegenwoordig voor allerlei doeleinden wordt ingezet, is al lang bekend. Zo kijk ik op YouTube regelmatig naar de video’s van Marit van der Meer, een analytica die wereldgebeurtenissen helder en begrijpelijk uitlegt. Als ik naar haar video’s kijk, hoor ik de stem van de echte Marit, maar zie ik een door AI gegenereerde versie van haar. Dat komt wat statisch over. Op zich is daar niets mis mee — het gaat tenslotte om de informatie — maar jammer vind ik het wel, want het kan naar mijn mening anders, en misschien zelfs móét. Wat dat be...
Meer lezen