Omarmen wat afwijkt - want daarin schuilt de rijkdom

 

De kogel is door de kerk! De Meilandjes stoppen met hun realityserie! Wauw! Geen paniek, geen paniek! Kan het gat dat ze achterlaten opgevuld worden? Natuurlijk wel! Maar gaan mijn vriendin en ik hen missen? Nee!

Een aantal jaren geleden zagen mijn vriendin en ik ze voor de eerste keer op tv in een aflevering van Ik Vertrek. De heer en mevrouw Meiland. Martien, de man in het echtpaar dus, is overduidelijk homoseksueel én hysterisch aan het werk in een oud kasteel in Frankrijk. Zijn echtgenote is ook bezig met de nodige herstelwerkzaamheden, maar is duidelijk rustiger van aard dan haar echtgenoot.

De combinatie van de twee werkte bij mijn vriendin en mij op de lachspieren, waardoor we hen direct in onze harten sloten. Toch vonden we het op dat moment ook een beetje raar dat een homoseksuele man met een heteroseksuele vrouw getrouwd was, tot op het moment dat ik moest denken aan Joop en Anneke, ook een getrouwd stel, hij homoseksueel, zij lesbisch, waardoor ik het een en ander in een ander perspectief begon te zien.

Zij lieten aan me zien dat twee mensen die allebei een andere seksuele voorkeur hebben prima met elkaar getrouwd kunnen zijn als ze elkaar op seksueel gebied de ruimte geven. Dat deden ze met verve waardoor ik ze leerde kennen als een leuk stel waar iedereen graag mee omging. Joop was een kleurrijke man die heel goed wist wat hij wilde, terwijl Anneke een nogal extravagante vrouw was die haar voorkeur niet bepaald onder stoelen of banken stak.

Daar mijn ouders wisten dat ik graag met Joop en Anneke omging, waren zij van mening dat ik moest weten dat Joop homoseksueel was en dat Anneke een lesbische vrouw was. Toen ze dat aan me vertelden keek ik daar niet van op, daar ik het diep van binnen al wist, want ze hadden beiden een flair over zich die ik onweerstaanbaar vond.

Met beiden heb ik in de loop der jaren heel wat gesprekken gevoerd, niet over hun geaardheid, maar juist over de dingen die daar niets mee te maken hadden. Dat schiep een band die alleen maar sterker werd door het feit dat ik wist hoe ze op seksueel gebied in elkaar zaten, maar er nooit over sprak, zeker niet met buitenstaanders.

Maar waarom moest ik dan aan hen denken op het moment dat mijn vriendin en ik naar de betreffende aflevering van Ik Vertrek keken? Antwoord: het levensgrote contrast tussen de gehuwden, een homoseksuele man die met een heteroseksuele vrouw getrouwd is, en een homoseksuele man die met een lesbische vrouw getrouwd is. Een groter contrast is er gewoon niet, en dat is prima, want het is een verrijking die we moeten omarmen, niet veroordelen.