Geen goud, maar diamant: Ineke, vriendin voor het leven

 

Er is een tijd geweest waarin ik het zeer moeilijk had, ik had een zware alcoholverslaving én ik had ook een paar zeer stevige schulden en een autistische aandoening. Om die redenen werd de hulp van de Zorggroep Manna ingeroepen, daar ik compleet ontspoorde en daardoor de connectie met mezelf verloor. De Zorggroep Manna zorgde ervoor dat ik een woonbegeleidster kreeg waardoor Ineke in mijn leven kwam.

De tijd die ik toen meemaakte was geen prettige, ik vereenzaamde, ik zorgde niet meer voor mezelf en ik meed contacten met mensen, daar ik niet wilde dat ze mijn ellende zouden zien. Toch ging mijn ellende niet aan mensen voorbij, want op een gegeven moment kwam de politie voorbij omdat mensen zich zorgen over mij maakten.

De agenten lieten aan mij weten dat er mensen waren die zich zorgen om mij maakten, waardoor ik in eerste instantie aan mijn familie dacht. Die bleken niet op de hoogte te zijn van mijn situatie waardoor ik al snel aan mijn toenmalige buren moest denken. Dat bleek ik goed te zien waardoor het voor mij wel duidelijk was dat er het een en ander aan mijn situatie diende te gebeuren.

De politieagenten lieten aan mij weten dat ze contact met een zorgorganisatie op zouden nemen, daar ook zij van mening waren dat ik mijn leven niet op de rit had, en dat ik een beter leven verdiende. Een paar dagen later nam de Zorggroep Manna contact met me op, waardoor er een afspraak voor een intakegesprek werd gemaakt.

Tijdens dat gesprek werd ernaar gekeken of ik in aanmerking kwam voor een indicatie. Dat bleek het geval te zijn waardoor ik een woonbegeleidster toegewezen kreeg. Hierdoor kwam Ineke in mijn leven.

Ze presenteerde zich als een rustige aantrekkelijke vrouw die een luisterend oor voor me wilde hebben. Ze keek me vriendelijk aan waardoor ik direct het gevoel kreeg dat ik bij haar in goede handen was. Bij haar eerste bezoek legde ze aan me uit dat ze een stappenplan zou maken om van mijn schulden af te komen. Ze dacht daarbij aan toetreding tot een schuldsaneringstraject die ik via de Stadsbank in Enschede kon volgen.

Ik maakte toen aan haar duidelijk dat ik daar niets voor voelde, maar toen ze aan me uitlegde dat ik na voltooiing van het schuldsaneringstraject schuldenvrij zou zijn, maakte ik aan haar duidelijk dat ik het toch maar moest gaan doen. Ik beloofde aan haar dat ik contact met de Stadsbank van Enschede op zou nemen om ervoor te zorgen dat ik aan het schuldsaneringstraject deel kon nemen, waardoor ik een tijdje later vernam dat ik eraan deel kon nemen. Dat liet ik direct aan Ineke weten waardoor ze aan me zei dat ik een stap in de goede richting had gezet en dat ze er alles aan zou doen om me te ondersteunen, en dat deed ze, waardoor onze gesprekken steeds intenser en vertrouwelijker werden.

Hierdoor ontstond er een goede band tussen ons, waardoor Ineke me op een gegeven moment dingen toevertrouwde die duidelijk tot haar privéleven behoorden. Ze vertelde me dat ze getrouwd was, dat ze met haar echtgenoot twee dochters had, dat ze aan een universiteit gestudeerd had, en dat ze door haar werk een keer bij een psycholoog terechtgekomen was, daar haar werk de nodige druk op haar schouders had gelegd. Nadat ze het een en ander aan mij had laten weten liet ze me een paar foto’s zien waarop haar echtgenoot en dochters te zien waren. Dat was voor mij een teken van het feit dat ze me volledig vertrouwde, waardoor ik besloot dat ik me meer open naar haar toe zou opstellen.

Ik vertelde aan haar dat het schuldsaneringstraject zijn vruchten af begon te werpen, waarna ik de nodige bewijzen daarvan aan haar liet zien. Maar ik vertelde toen ook aan haar dat ik op mijn 35^e had ontdekt dat ik naast vrouwen ook op mannen viel, waarna ze mij met een vriendelijke glimlach op haar mooie gezicht aankeek. Ze zei op dat moment niets, maar haar onuitgesproken woorden spraken op dat moment boekdelen waardoor ze voor mij een ongelofelijk grote waarde kregen, want Ineke accepteerde mij door haar zwijgen om wie ik was.

Op een gegeven moment werd ik, om niets, door mijn voormalige buurman ernstig bedreigd. Ik had alleen maar aan hem gevraagd of hij met zijn visite in de nacht een beetje minder lawaai wilde maken, daar ik daar behoorlijk veel last van had. Hij ging toen compleet door het lint waardoor hij de meest verschrikkelijke woorden naar mij hoofd smeet. Ik stond er versteld van dat ik op dat moment rustig bleef. Ik zei niets, liet hem tieren en schreeuwen, en sloot de deur toen hij klaar was met zijn tirade.

De volgende dag nam ik direct telefonisch contact met Ineke op. Zij liet toen aan mij weten dat ze direct naar me toe zou komen omdat ze hoorde dat het een en ander me toch wel bezig hield. Nadat ze bij mij thuis aangekomen was liet ze aan me weten dat ze het vermoeden had dat mijn voormalige buurman cocaïne gebruikt had daar ook hij onder de zorg van de Zorggroep Manna viel. Daarmee vertelde ze me iets wat ik helemaal niet mocht weten, waardoor het me eens te meer duidelijk werd dat ze me helemaal vertrouwde. Het was een vertrouwen die ik niet zou beschadigen.

Nadat mijn voormalige buurman door de Zorggroep Manna uit zijn huis was gezet keerde de rust in mijn leven weer terug doordat Ineke mij met haar zachte en zeer vriendelijke manier bleef begeleiden. Hierdoor werd de band die we samen hadden opgebouwd alleen maar sterker.

Om die reden deed het me dan ook pijn toen ik van haar vernam dat ze elders een baan had gevonden en dat ze vanaf 2016 niet meer mijn woonbegeleidster zou zijn. Maar ze zei me ook dat ze graag contact met mij wilde houden, waardoor ze aan mij duidelijk maakte dat ze een Facebook-pagina had die ik ten allen tijde mocht bezoeken om lekker met haar te chatten over de meest verschillende dingen.

Dit doen we nu al een flink aantal jaren, waardoor ik nu het volgende kan zeggen: Ineke is voor mij geen liefde voor het leven, maar een zeer waardevolle vriendin voor het leven, die geen goud, maar diamant waard is.