De ziel in 21 tinten blauw

 

Vele mensen hebben hobby’s waar ze veel plezier aan beleven, maar zijn ze daarin ook creatief? In de meeste gevallen wel, maar iemand die op wekelijkse basis op een voetbalveld graag een balletje trapt hoeft niet per se creatief te zijn.

Creatief zijn behelst vele facetten, de een maakt zo nu en dan graag een paar mooie foto’s, de ander bakt graag de mooiste potten, terwijl weer een ander, net als ik, zo nu en dan graag een column schrijft en een portret of tronie maakt.

Om mijn portretten en tronies te kunnen maken maak ik gebruik van mijn creatieve vrijheid, waardoor ik mijn portretten en tronies er soms heel vrijzinnig en grappig, maar vaak ook heel serieus uit laat zien. Bij mij gaat in het tekenen van een portret heel veel tijd zitten, daar ik als het ware het karakter van een geportretteerd persoon in het potret wil vastleggen, dat is niet altijd even makkelijk, maar de creatieve vrijheid helpt me wel om dat te bereiken.

Een tijdje geleden portretteerde ik een 50-jarige vrouw die er niet van hield om stil te zitten. Ik stelde aan haar voor dat ik een foto van haar zou maken waar ze mee instemde. Ik liet haar de foto zien, waarop ze aan me zei dat ze het een mooie foto vond.

Ik heb de betreffende foto in mijn tekentablet gezet, waardoor ik de foto als model kon gebruiken. Daar ik wat het tekenen betreft een pietje precies ben, ik ben een fijntekenaar, tekende ik ieder rimpeltje en kraaienpootje op haar gezicht zo nauwkeurig mogelijk, puur natuur dus.

Wat me het meeste trof was echter de uitdrukking in haar ogen die aan mij vertelde dat ze in haar leven heel wat had meegemaakt dat ze in haar leven met zich mee moest dragen. Ik kreeg daar een triest gevoel van, waardoor ik er even aan dacht om de uitdrukking in haar ogen een beetje vrolijker te laten lijken.

Ik heb dat uiteindelijk niet gedaan, want als ik dat wel zou hebben gedaan bestond de kans dat ik haar daarmee een schijnwerkelijkheid liet zien die er niet was. Daarnaast heb ik aandacht aan haar kleding gegeven. De drappage van haar blauwe topje stelde mij voor een ware uitdaging, want de licht-donkereffecten waren naar mijn mening veel te hard, waardoor ik een manier bedacht om de effecten vloeiender in elkaar over te laten lopen. Om die reden zette ik mijn stylus in de airbrushstand, waardoor ik langzaam maar zeker het gewenste effect creëerde. Dat was een hele opluchting voor mij, waardoor ik een tevreden gevoel on me kreeg.

Daarna verlegde ik mijn aandacht naar haar broek, een gewone spijkerbroek die dus heel doorsnee was. Bij het inkleuren daarvan kreeg ik ook te maken met de drappage van de stof, waardoor ik mijn stylus dus weer in de airbrushstand moest zetten omdat ik weer de licht-donkereffecten vloeiend in elkaar over wilde laten lopen.

Voor de spijkerbroek alleen al heb ik 21 tinten blauw gebruikt waardoor ik mijn creatieve vrijheid ten volle heb moeten gebruiken, met als resultaat een portret waar ik zeer tevreden over was, maar zou de geportretteerde vrouw dat ook zijn? Dat was de vraag die mij toen bezighield.

Op de dag dat ze haar portret ophaalde was ik best wel een beetje nerveus, want het tekenen van het portret was een tijdrovende klus geweest, en ik wilde haar niet teleurstellen, waardoor mijn zenuwen steeds meer aan me begonnen te knagen, en toen werd er op mijn deurbel gedrukt, waardoor het uur van de waarheid aanbrak.

Ik had haar portret inmiddels op canvas geprint, waardoor ze haar portret in volle glorie kon bekijken. Ze zei geen woord, maar streek met de toppen van haar vingers zacht over de randen van het canvas, waardoor ik in alle vezels in mijn lichaam aanvoelde dat het oké was.

Ze draaide zich naar me toe en zei: ,,Je hebt in mijn ziel gekeken, je hebt mij gezien zoals zelfs mijn echtgenoot mij niet ziet, waardoor je mij hebt gezien zoals ik ben. Ik zie aan het portret dat je niet alleen liefde voor het portretteren van mensen hebt, maar dat je vooral ook liefde voor mensen hebt. Ik heb in mijn leven heel veel meegemaakt, en dat zie ik in het portret terug. Ik dank je daarvoor, want het portret weerspiegelt de vrouw die ik van binnen ben.”

Door deze woorden wist ik dat mijn creatieve vrijheid veel meer is dan alleen maar een kunststuk op canvas, het is ook de kunst van het leven, het is ook de kunst van creatief denken, en het is vooral ook de kunst van het zien van de mens.