Dansen op een vulkaan

 

Eindelijk is ie er dan, het staakt-het-vuren die een begin lijkt te zijn van een vredesakkoord tussen Israël en Hamas. Dansende mensen op de straten, of wat daar nog van over is, in de Gazastrook, en dansende mensen in de straten van Israël. Het is een hoopvolle aanblik, maar vergis je niet, het is én blijft dansen op een vulkaan die zomaar weer tot uitbarsting kan komen.

In de steden van Israël waren de flessen champagne niet aan te slepen nadat bekend was geworden dat Israël en Hamas een akkoord hadden bereikt over een staakt-het-vuren. In de Gazastrook zag ik mensen die even niet wegrenden voor vallende bommen. Ze dansten en zongen en droegen een opluchting in zich die ze jaren moesten verstoppen onder een sluier van ellende en verdriet.

Ik voelde hun verdriet in elke vezel van mijn lichaam, zoals ik nu ook hun vreugde en opluchting erin voel. Maar ik voel ook dat ze waakzaam blijven, want eerdere akkoorden over een staakt-het-vuren werden niet zo heel lang geleden nog grof geschonden. Wie zich aan die schendingen schuldig heeft gemaakt laat ik nu even buiten beschouwing, daar dat naar mijn mening nu even niet belangrijk is.

Wat nu wél belangrijk is, is het het feit dat nu de kans gecreëerd wordt dat de hulpgoederen de Gazastrook in kunnen, waardoor de Gazanen weer van eten, drinken en medicijnen voorzien kunnen worden.

Wat ook belangrijk is, is het feit dat de nog levende Israëlische gijzelaars weer naar hun geliefden gebracht kunnen worden, en dat de Israëliërs die door toedoen van Hamas geliefden kwijt zijn geraakt op een waardige manier afscheid van hen kunnen nemen.

Daarnaast daalt het besef echter ook bij me in dat de terugkeer nog wel een tijdje op zich kan laten wachten daar zoiets tijd nodig heeft.

Dan komt de volgende vraag naar boven drijven: hoe ziet de fysieke en vooral psychische staat van de gijzelaars eruit? Zeker is dat ze psychische hulp nodig zijn, en dat ze tijd nodig zullen hebben om fysiek aan te sterken.

Dat geldt natuurlijk ook voor de Gazanen, want ook zij hebben geleden onder de kwelling van een totaal zinloze oorlog die nooit plaats had mogen vinden.

Lang verhaal kort: het is mooi dat er nu een akkoord over een staakt-het-vuren is, het is mooi dat ik nu dansende mensen in Gaza en Israël zie, maar waakzaamheid blijft aan de orde, want ze dansen op een vulkaan die zomaar weer tot uitbarsting kan komen.