BN'ers zijn ook maar gewone mensen

 

Ik heb in mijn leven veel mensen ontmoet waarvan de meesten heel gewoon waren. Maar ik heb in mijn leven ook een aantal BN’ers ontmoet waardoor ik kan zeggen dat zij ook maar gewone mensen zijn die bezig zijn met hun eigen leven.

Ik ben een man die met nagenoeg iedereen omgaat zoals het hoort. Ik gedraag me normaal, ik heb een luisterend oor, geef, indien nodig, advies en ik probeer altijd het positieve van het leven in te zien. Dat is natuurlijk niet altijd makkelijk, maar over het algemeen lukt het me aardig goed, vooral nu ik geen werkdruk meer ervaar, daar ik sinds kort gepensioneerd ben.

Nu heb ik de eer gehad om een aantal BN’ers persoonlijk te hebben ontmoet, waardoor ik kan zeggen dat ze op hun manier wel een invloed op mij hebben gehad, niet door hun sterallures, maar door heel gewoon naar mij toe te zijn.

Joke Bruijs

De eerste BN’er die ik tegenkwam was de actrice en zangeres Joke Bruijs. Ik liep op een mooie doordeweekse middag over het Van Heekplein in Enschede toen een donkergroenkleurige Range Rover naast mij ging rijden. Ik hoorde een vrouwenstem die aan mij vroeg waar ze de dichtstbijzijnde parkeergarage kon vinden. Ik draaide me om daar ik de vrouw van de nodige informatie wilde voorzien, waardoor ik op een gegeven moment recht in het gezicht van niemand minder dan Joke Bruijs keek. Ze keek me verwachtingsvol aan, waardoor ik de kans kreeg om haar op een rustige manier de weg te wijzen.

Omdat ze mijn uitleg niet helemaal begreep stapte ze, nadat ze haar voertuig tot stilstand had gebracht, uit haar Range Rover, waarna ze naast me ging staan, en ik haar op een rustige manier wederom de weg kon wijzen, waarna ze mij vriendelijk bedankte, en ik haar een prettige voorstelling wenste daar ik wist dat ze in de avond van de betreffende dag een optreden in de Twentse Schouwburg zou geven.

Toen ik haar ontmoette schrok ik niet, ik deinsde niet terug, en dacht ook niet iets van ‘wauw, ik spreek met een BN’er’, nee, ik dacht toen ‘ik sta met een vrouw te praten die mij naar de weg vraagt’.

Tony Eijk

Hem ontmoette ik in het conservatorium in Enschede. Hij had daar een college over compositieleer gegeven waar ik, puur per toeval, bij was. Na het college gegeven te hebben kwam hij naar me toe waardoor we in gesprek raakten. Dat gesprek ging over vele items, waaronder muziek, waardoor ik het idee kreeg dat hij dan wel een BN’er was, maar net als Joke Bruijs, eigenlijk ook maar heel gewoon was.

Pieter Omtzigt

Soms kom je een BN’er op een plek tegen waar je hem niet verwacht. Ik deed op een gegeven moment mijn dagelijkse boodschappen bij een supermarkt in De Brouwerij in Enschede. Ik kocht daar onder meer een magnetronmaaltijd, wat frisdrank en een kuipje halvarine. Zelfscankassa’s bestonden toen nog niet waardoor ik bij de kassa dus netjes in de rij ging staan.

De persoon die voor me stond kwam mij wel een beetje bekend voor, maar omdat ik zijn gezicht niet kon zien kon ik hem niet herkennen. Daar kwam verandering in toen hij zijn boodschappen bij de kassa betaalde. De man die voor mij bij de kassa in de rij stond was niemand minder dat Pieter Omtzigt, de politicus die later uit het CDA zou stappen om het NSC op te richten.

Hij had in Den Haag toentertijd net het toeslagenschandaal aan het licht gebracht waardoor ik hem daar toen wel een paar vragen over wilde stellen. Hij luisterde aandachtig naar de vragen die ik aan hem stelde, waarna hij aan mij liet weten dat het een en ander door de toenmalige leden van de Tweede Kamer behandeld zou worden, waardoor hij er op dat moment nog niet veel over kon zeggen.

Dat gaf mij vertrouwen, waardoor ik het op dat moment wel zag gebeuren dat het toeslagenschandaal voor de slachtoffers goed af zou lopen. Dat dat even anders zou lopen weten we nu wel.

Sinds de ontmoeting met Pieter Omtzigt ben ik hem en het NSC vanaf een afstandje gaan volgen, waardoor ik het nu jammer vind dat hij om begrijpelijke reden uit de politiek is gestapt.

Joost Prinsen

Joost Prinsen, de meeste ouderen onder ons kennen hem als ‘Erik Engerd’ uit De Stratenmaker op zee Show, en als zanger van het door Willem Wilmink gecomponeerde lied Freekie, kwam ik op een dag tegen in de buurt van het conservatorium in Enschede, waar hij een college zou geven. Hij vroeg me niet naar de weg, nee, we botsten letterlijk lichamelijk tegen elkaar op. Hij verontschuldigde zich, waarop ik aan hem liet weten dat hij zich niet hoefde te verontschuldigen daar ik op dat moment ook niet goed uitkeek.

Dat was dus een korte maar heftige ontmoeting die ik daarna, en hij waarschijnlijk ook, nog wel even gevoeld heb, want de klap van de lichamelijke botsing was heftig.

Gert Timmerman

De ontmoeting die ik met Gert Timmerman was geen ontmoeting daar hij met zijn toenmalige vriendin in een filiaal van V&D in Enschede aan mij voorbij liep. Hierdoor kan ik in ieder geval zeggen dat ik hem van dichtbij heb gezien.

Conclusie

Ik heb een aantal BN’ers mogen ontmoeten en een gesprek met ze mogen voeren, waardoor ik kan zeggen dat BN’ers ook maar gewone mensen zijn die bezig zijn met dat wat hen bezighoudt. Ze zijn niet bijzonder, ze zijn alleen maar een beetje bekend, waardoor het lijkt dat ze een bepaalde status hebben, en oh ja, ik kwam in het voorbijgaan er eentje bij het filiaal van V&D tegen.