Vriendschap

 

Het hebben van een vriendschap is in alle gevallen heel bijzonder, want al je vrienden laten iets achter, soms is het groot, soms is het klein, soms is het een levensles, soms is het een mooie herinnering, maar soms is het ook een pijnlijke herinnering aan iets wat je liever wil vergeten.

Mijn vrienden komen uit allerlei milieus, de een is welgesteld, de ander heeft een uitkering, en weer een ander heeft gewoon een baan. Een ding hebben ze allemaal met elkaar gemeen, ze komen op voor hun mening. Dat botst weleens, maar als je in een hechte vriendengroep zit, is dat geen probleem. Dan wordt er gezegd: ‘kom op joh, we hebben een meningsverschil, we hebben erover gepraat, we gooien er een lading zand overheen en gaan door met onze vriendschap’, waarna er een pilsje ter hand wordt genomen.

Hierdoor voel ik me prettig in de vriendengroep, want meningen kunnen worden geuit, er kan op een verstandige manier over worden gepraat, waarna er weer plezier kan worden gemaakt. Met die kennis op zak ga ik door het leven, waardoor ik de toekomst met mijn vrienden met vertrouwen tegemoet zie.

Daarnaast is het ook zo dat ik er een vast geloof in heb dat iedere ontmoeting niet zomaar gebeurt, daar ieder persoon die op je pad komt een bepaalde betekenis heeft. Het maakt volgens mij dan niet uit of je lang of kort met elkaar optrekt. Als ik naar mijn vriendengroep kijk zie ik eigenlijk steeds een andere vriendengroep, waardoor ik me er steeds weer over verbaas dat ze elkaar zo heel goed kennen, en elkaar toch steeds weer blijven ontdekken.

Dat vind ik interessant, want hoe verschillend de leden van mijn vriendengroep ook zijn, op de ene of de andere manier zijn ze als het ware een ziel, terwijl ze allemaal toch heel anders tegen zaken aankijken. Ik heb daar geen moeite mee, want het hoort naar mijn mening zo te zijn dat een ieder voor zich een andere kijk op zaken heeft.

Terwijl ik dit schrijf komt een deel van de tekst van Vriendschap van de band Het Goede Doel in mij op: ‘Vriendschap is een illusie. Vriendschap is een droom, een pakketje schroot met een dun laagje chroom’. Hoewel ik het een prachtig lied vind, ben ik het met dat deel van de tekst niet eens, want een vriendschap is geen illusie, en het is zeker geen droom. Het kan breekbaar zijn, het kan zelfs gebroken zijn, maar iets wat gebroken is, kan in de meeste gevallen gerepareerd worden.

Met die gedachte in mijn hoofd kijk ik om me heen, de avond is rustig, de hond ligt te maffen op zijn kussentje, met een speeltje tussen zijn voorpootjes, mijn vriendin zet een heerlijke kop koffie, en ik, ik denk aan mijn vrienden die ik over een paar dagen weer zal zien. Dat is een mooi punt om naar uit te kijken.