Uitspreken tegen het arbeidsmigratiebeleid

 

Na de zware rellen van gisteren in Den Haag buitelen politici over elkaar heen om zich uit te spreken tegen geweld en het migratiebeleid. Dat is allemaal mooi en aardig, maar laat ze ook even naar zichzelf gaan kijken, daar er politici zijn die extreem ferme uitspraken doen over onder meer het migratie beleid.

In hun ogen moet vooral de arbeidsmigratie hard worden aangepakt daar volgens hen arbeidsmigranten de banen van Nederlanders inpikken. Daarnaast zouden ze ook kwalitatief gezien slechter werk afleveren.

Daar ga ik nu even fel op reageren. Een paar dagen geleden zijn er bij mij thuis een tweetal nieuwe kozijnen in de kopgevel van mijn huis geplaatst. Iets na achten ;s ochtends werd er bij mij aangebeld waardoor ik wist dat de installateurs gearriveerd waren. Voor mij stonden twee mannen, waarvan een van het het woord nam. Hij vertelde waarom ze bij mij gearriveerd waren, maar hij vertelde ook aan mij dat hij weg zou gaan en dat zijn collega de twee kozijnen in de kopgevel zou installeren. Hij vertelde er ook bij dat zijn collega alleen Engels sprak, waarop ik aan hem liet weten dat dat voor mij geen probleem was. Voordat de Nederlander naar een ander adres vertrok overhandigde hij een visitekaartje aan mij waarop hij zijn 06-nummer had geschreven. Dit voor het geval dat ik vragen zou hebben.

Na zijn vertrek ging zijn collega voortvarend te werk. Tijdens het uitvoeren van zijn werk zei hij niet veel. Maar dat wat hij zei sprak boekdelen. Hij zei onder meer dat hij uit Oekraïne afkomstig was en dat hij sinds 2023 in Haaksbergen woont. Ook vertelde hij dat hij in 2024 zijn Nederlandse rijbewijs haalde waardoor hij nu in eigen vervoer kan voorzien. Dat verklaarde dan weer de reden waarom hij in de servicewagen van het installatiebedrijf reed. De man was heel bescheiden, dat bleek uit het feit dat hij op een gegeven moment aan mij vroeg of hij even gebruik van het toilet mocht maken. Dat stond ik uiteraard toe, waardoor ik de kans kreeg om even naar de nieuwe kozijnen te kijken.

Na een paar minuten trad de installateur mijn woonkamer weer in en bedankte hij mij uitvoerig. Ik maakte aan hem duidelijk dat hij mij niet hoefde te bedanken en bood hem een kop koffie aan. Op een zeer vriendelijke manier sloeg hij die af omdat hij nog veel werk te verzetten had. Op een gegeven moment vroeg hij aan mij of ik hem even wilde helpen daar hij alleen het glas niet uit de te vervangen kozijnen kon krijgen. Van buiten uit gaf hij mij instructies over de plek waarop ik van binnenuit tegen het glas moest duwen zodat hij een betere grip op het glas kreeg.

Nadat het glas uit de oude kozijnen was verwijderd vroeg ik aan hem of ik hem verder nog kon helpen, waarop hij aan mij zei dat dat niet het geval was. Hierdoor hervatte ik mijn eigen werk en ging hij verder met het zijne.

Aan alles wat hij deed kon ik zien dat hij een vakman was, maar wat ik vooral aan hem kon zien was het feit dat hij zich op alle mogelijke manieren aan onze samenleving had aangepast, en dat verschillende politici daar nog iets van kunnen leren.

Lang verhaal kort: het is een feit dat er politici zijn die zich met name uitspreken tegen het arbeidsmigratiebeleid dat in ons land gevoerd wordt, maar laat ze nu hun eigen toon maar eens flink matigen, want opruiende uitspraken wakkeren de haat tegen arbeidsmigranten alleen maar aan, terwijl arbeidsmigranten personeelstekorten tegengaan en ook nog eens vakwerk afleveren.