Hartgrondig met elkaar oneens zijn

 

De aanslag op Charlie Kirk heeft in de VS, maar ook in verschillende andere landen, heel wat teweeg gebracht. Dit in het bijzonder onder jongeren die hem vaak in hun tijdlijnen voorbij zagen komen.

De man was geen politicus maar een organisator, maar toch kan zijn dood een politieke moord worden genoemd daar hij een vertrouweling van Donald Trump was. Zoals ik gisteren al schreef ben ik geen voorstander van de politiek die door Trump gevoerd wordt, maar om om die reden een van zijn vertrouwelingen te vermoorden gaat naar mijn mening echt veel te ver.

De denkbeelden van Kirk waren zeker conservatief, maar hij ging een dialoog met democratische jongeren niet uit de weg. Ik zag gisteravond een filmpje waarin te zien was dat hij, omringd door 21 democratische jongeren, in het midden van een cirkel zat om op een verstandige manier met de jongeren in gesprek te gaan.

Hebben we Donald Trump dat ooit zien doen? Het antwoord is nee. Charlie Kirk deed dat wel waardoor het voor mij duidelijk werd dat hij bruggen probeerde te slaan. Om die reden begrijp ik heel goed dat veel Amerikaanse, maar ook jongeren uit andere landen, er zeer bedroefd over zijn dat hij vermoord is.

Het kan niet worden ontkent dat hij een verbindende factor probeerde te zijn en dat hij jongeren samenbracht, ongeacht de politieke overtuiging of welk ander denkbeeld dan ook.

In de VS zijn in de afgelopen jaren een aantal politici en bestuurders vermoord. Het is echter geen ver-van-mijn-bedshow daar ook in Nederland politici vermoord zijn vanwege hun politieke ideeën. Om er maar eens een paar te noemen, Pim Fortuyn in 2002 en Els Borst in 2014. De moorden op die twee personen staan mij nog helder voor de geest.

De moorden op deze twee politici brachten veel onrust, maar de politiek sprak zich ook eensgezind en scherp uit tegen het geweld dat hen was aangedaan. Ik herinner mij nog goed dat de voormalige premiers Wim Kok en Mark Rutte destijds een verbindende rol speelden.

Maar dat is nu heel anders in de VS. Trump was er als de kippen bij om de moord op Charlie Kirk scherp te veroordelen en schetste een trend van geweld tegen politici. Wat mij opviel was dat hij alleen Republikeinse slachtoffers noemde. Door alleen de namen van die slachtoffers te noemen richtte hij zich direct tegen radicaal-links politiek geweld, waardoor hij zeker geen verbindende rol speelt.

Hij noemde niet de namen van meerdere Democraten die onlangs dodelijk slachtoffer werden van geweld. In de Senaat werd een minuut stilte gehouden. Een enkele Democraat kon dat niet verdragen en schreeuwde om aandacht voor een andere schietpartij die dag.

Het is een bewezen feit dat ontwikkelingen in de VS vaak overwaaien naar West-Europa. Door het gebruik van social media gaat die beïnvloeding veel sneller, en wordt de polarisatie nog meer aangewakkerd. Dat is volgens mij een zorgelijke tendens, want er zijn helaas ook West-Europeanen die vatbaar zijn voor de politieke denkbeelden van Trump.

De vraag komt hierdoor op wat we daar tegen kunnen doen. Wat ik hierop kan zeggen is het volgende: kijk naar het filmpje waar ik gisteravond naar keek, laat de inhoud ervan op je inwerken, denk er goed over na, ga een doordachte en verstandige dialoog met opponenten aan, en geef ze een perspectief waar ze naar uit kunnen kijken. Dat is volgens mij echt het beste, want we kunnen het hartgrondig met elkaar oneens zijn, maar als we het hartgrondig met elkaar oneens zijn, kunnen we ook op het punt aankomen waarop we elkaar toch een beetje vriendelijker aankijken.