Een moedige stap

 

Eerlijk is eerlijk: je moet het maar kunnen, in gesprek gaan met de persoon die je leven tot een hel maakte. Daar is veel moed voor nodig, maar het resultaat kan ver reiken, als je een moedige stap durft te zetten.

Een paar jaar geleden was het totaal ondenkbaar dat Hugo de Jonge – toentertijd minister van Volksgezondheid, nu commissaris van de Koning in Zeeland – aan tafel zou zitten met de persoon die de politie uit veiligheidsoverwegingen met man en macht uit de buurt van Hugo en zijn gezin moest houden. Toch hebben de twee deze week aan tafel gezeten, en het was meer dan hartverwarmend.

Ze gingen een gesprek aan, ze zeiden wat ze kwijt moesten. De bedreiger van Hugo liet weten dat hij zich ten tijde van de coronapandemie zeer eenzaam voelde. Hij liet zich door nepberichten op social media meeslepen, waardoor hij verstrikt raakte in allerlei complottheorieën. Daarnaast vertelde hij ook over zijn zeer moeilijke jeugd, waardoor bleek dat hij werd mishandeld door zijn stiefvader. Ook sprak hij over de tegenslagen in zijn leven, waardoor hij met een alcohol- en drugsverslaving te maken kreeg.

Hij gaf ook aan dat, nadat hij een gevangenisstraf en behandeling had ondergaan, hij er spijt van heeft dat hij het adres van Hugo de Jonge en zijn gezin openbaar maakte en hen met de dood bedreigde. De Jonge besloot een hand uit te steken waardoor hij de gelegenheid schiep de bedreiger te ontmoeten in de Abdij van Middelburg.

Er is heel veel moed en karakter nodig om een bedreiger persoonlijk te ontmoeten en te spreken. Daarnaast is er ook veel moed en karakter nodig om oprecht berouw te tonen en dat ook uit te spreken. Hugo de Jonge zegt nu dat het een ‘helende ervaring’ voor hem is geweest.

Door de zeer belangrijke stap die Hugo en de man die hem en zijn gezin met de dood bedreigde hebben gezet, ziet heel Nederland dat tegenover elkaar staan zeker niet blijvend hoeft te zijn. Het kan immers ook een begin zijn. Het kan een begin zijn om goed naar elkaar te luisteren, en het kan ook een begin zijn om het verleden te laten voor wat het is.