Een gevolg van een actie

 

Sinds ik de AOW-gerechtigde leeftijd heb bereikt, en me daardoor in alle rust kan storten op een van mijn grootste passies, schrijf ik op dagelijkse basis één à twee columns. Vaak gaan deze over de hedendaagse politiek en de sterk afnemende geloofwaardigheid ervan, maar heel soms gaan ze ook over zaken die veel dichterbij ons staan. Denk daarbij aan de dagelijkse stress waar we allemaal mee te maken hebben, of aan de gewone dagelijkse beslommeringen die ons bezig houden.

Vandaag heb ik, zoals gewoonlijk, tegen het eind van de middag een wandeling gemaakt. Ik wandelde op mijn gemak door de straten van de wijk waarin ik in Enschede woon, ik zag een paar kinderen die op straat speelden, ik zag een vrouw en een man die hun hond uitlieten, ik zag en hoorde dat twee mannen met elkaar stonden te praten, en ik zag dat een jongeman op een fatbike naar het winkelcentrum Deppenbroek fietste.

Gezien het tijdstip waarop ik in het winkelcentrum arriveerde, was het er opvallend rustig, waardoor ik de kans kreeg om met Monique te praten. Monique is de eigenaresse van de slagerij die zich in het winkelcentrum bevindt. We zijn al jaren bevriend waardoor ze me met een vriendelijke glimlach begroette. Van haar vernam ik dat de Lidl zich in het winkelcentrum wil gaan vestigen om de leegstand in het winkelcentrum tegen te gaan.

Ik liet aan haar weten dat er dan drie supermarkten in het winkelcentrum te vinden zullen zijn, waarop ze aan mij zei dat dat juist een goede stimulans voor mensen kan zijn om naar het winkelcentrum te komen om daar hun boodschappen te doen. Daar kon ik uiteraard niet tegenop want Monique is naast een uitstekende slager ook een goede zakenvrouw, waardoor ik hoop dat ze gelijk gaat krijgen in dat wat ze aan me zei.

Na het gesprek met haar gevoerd te hebben deed ik nog een paar kleine boodschappen waarna ik weer naar huis wandelde. De op straat spelende kinderen waren niet meer te zien, de hond uitlatende vrouw en man waren ook huiswaarts gekeerd, de twee met elkaar pratende mannen waren ook in geen velden of wegen meer te bekennen, maar de jongeman op de fatbike fietste weer aan mij voorbij, waardoor ik wist dat het leven zo slecht nog niet is, en dat alles een gevolg van een actie is.