De invloed van social media, een vloek of een zegen?

 

Ja, ik geef het eerlijk toe, ik maak dagelijks gebruik van Facebook en Instagram. Soms post ik wat op die platforms, maar meestal ga ik ernaartoe om te reageren op posts van mensen met wie ik op Facebook en Instagram bevriend ben. Dat doe ik meestal met een hartje of een lachend en zwaaiend hondje. Dat is totaal onschuldig en zelfs een beetje aandoenlijk.

Maar hoe groot is de invloed van social media op ons leven nou in het echt? Ik hou me daar over het algemeen niet echt mee bezig, maar ik krijg steeds meer het idee dat de invloed best groot is daar politieke partijen steeds vaker de platforms gebruiken om de aandacht naar hen toe te trekken. Daar is naar mijn mening niks mis mee, maar als de vraag om aandacht wat te opdringerig wordt, heb ik daar toch wel wat bedenkingen bij.

Dan heb je ook nog de nodige influencers die je op een opdringerige manier van alles en nog wat aan proberen te smeren, waardoor je even niet meer weet wat je moet doen. Een aanbevolen product via hen kopen of juist niet, iets wat ze als waarheid verkopen voor waar aannemen of juist niet? Ga er maar eens aanstaan, want je wordt ermee gebombardeerd.

Het maken van een goede weloverwogen keuze is hierdoor voor velen onder ons dan ook moeilijk, maar als je je gezond verstand gebruikt is met wel degelijk mogelijk om de juiste keuze te maken.

Ik ben heel eerlijk in het volgende: als mijn vriendin en ik een product willen kopen, gaan we wel naar een fysieke winkel waar het gewenste product gekocht kan worden. Als we een nieuwsbericht willen lezen gaan we wel naar de website van het AD om het te lezen, want nieuwsberichten op platforms als Facebook of Instagram vallen vaak onder de noemer nepnieuws.

Ik krijg weleens de vraag of social media een vloek of een zegen is. Ik geef dan vaak ten antwoord dat het van beiden een beetje is, want platforms als Facebook en Instagram kunnen wel degelijk mensen met elkaar verbinden, maar ze verspreiden ook met enige regelmaat nepnieuws, en dat is toch wel jammer want de opzet van beide platforms was in het begin wel goed, of toch niet?



Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Loslaten is ook liefde

  Een paar weken geleden werden Annemarie en ik uitgenodigd voor een feest. Dat op zich was niet vreemd, maar dit keer ging het niet om een verjaardag of bruiloft. Het feest stond in het teken van iets wat je maar zelden ziet: het 25-jarig jubileum van een scheiding. Toen we de handgeschreven uitnodiging lazen, moesten we glimlachen. We kenden Corry en Henk goed. Twee mensen die ooit voor elkaar in de wieg leken gelegd, maar uiteindelijk toch niet bij elkaar bleken te passen. Corry — door intimi Cor genoemd — was destijds een prachtige vrouw, vol levenslust. Ze bewoog bijna voortdurend, maar altijd met een rust die anderen geruststelde. Ze voerde het huishouden met een flair die je zelden ziet, alsof alles haar moeiteloos afging. En ze was bovendien stapelverliefd op Henk, de man van haar dromen. Henk was in die tijd een redelijk succesvolle zakenman die kleding inkocht voor een grote Nederlandse winkelketen. Hij had talloze hobby’s: voetballen, kaarten, tekenen, en vooral omga...
Meer lezen

Het briefje dat me stil kreeg

  Tijdens mijn vrijwilligerswerk in een ouderenverzorgingshuis in Enschede bezoek ik mensen die zich soms een beetje eenzaam voelen. Daar heb ik in eerdere columns al over geschreven, maar vandaag wil ik iets meer vertellen over één van hen. Het gaat om een vrouw van honderd jaar, in alle opzichten een dame. Ik ben altijd welkom bij haar, en ik bezoek haar dan ook graag. Telkens als ik een uurtje bij haar zit, heeft ze wel iets te vertellen. Daarna vertrek ik met een glimlach — en eerlijk gezegd ook met een beetje tegenzin — want ze straalt een blijdschap uit die je zelden ziet. Maar haar leven is niet altijd over rozen gegaan. Haar vader had een hoge functie bij een opvanghuis voor jongens, waardoor het gezin een goed inkomen had en zij een fijne jeugd kende. Dat veranderde abrupt toen hij overleed. Het inkomen viel grotendeels weg, en het gezin moest rondkomen van een weduwe-uitkering. Constance — zo heet de inmiddels honderdjarige vrouw — besloot werk te zoeken. Ze vond een o...
Meer lezen

AI mag veel, maar geen presentator spelen

  Het vorig jaar wegbezuinigde programma Kids Top 20 beleeft zijn comeback op TikTok. Dat doet het programma met presentatrice Jess. Maar Jess bestaat niet — ze is een AI‑creatie, zo nep als nep maar nep kan zijn. Laat ik één ding duidelijk maken: ik heb niets tegen het gebruik van AI, want ik maak er zelf ook gebruik van. Het is bovendien een publiek geheim dat de meeste columnisten dat doen, dus op dat gebied ben ik zeker geen uitzondering. Dat AI tegenwoordig voor allerlei doeleinden wordt ingezet, is al lang bekend. Zo kijk ik op YouTube regelmatig naar de video’s van Marit van der Meer, een analytica die wereldgebeurtenissen helder en begrijpelijk uitlegt. Als ik naar haar video’s kijk, hoor ik de stem van de echte Marit, maar zie ik een door AI gegenereerde versie van haar. Dat komt wat statisch over. Op zich is daar niets mis mee — het gaat tenslotte om de informatie — maar jammer vind ik het wel, want het kan naar mijn mening anders, en misschien zelfs móét. Wat dat be...
Meer lezen