Dalend vertrouwen in de politiek

 

Na de Troonrede van gistermiddag is vandaag het begrotingsdebat begonnen. In dat debat werd al snel duidelijk dat de PVV door voornamelijk de linkse oppositie wordt gezien als zondebok waardoor het kabinet-Schoof viel.

Ik ben een fel tegenstander van de PVV, maar om die partij als zondebok te bestempelen gaat naar mijn mening wel wat ver. Kijk, dat het kabinet-Schoof viel ligt naar mijn mening echt niet alleen aan de PVV maar aan alle partijen die aan het kabinet deelnamen. Door het gekonkel en geruzie in het kabinet is het vertrouwen in de politiek sterk afgenomen, waardoor ik er nu ook een beetje over twijfel of ik op 29 oktober wel of niet ga stemmen.

Er zijn mensen die zeggen dat als je niet gaat stemmen je ook geen zeggenschap over de politiek hebt. Ik zeg nu dat niemand zeggenschap over de politiek heeft, waardoor het wel duidelijk mag zijn dat het dan niets uitmaakt of je nou wel of niet gaat stemmen. Ik vind dat best wel triest om te zeggen, maar laten we even heel eerlijk in het volgende zijn: er heeft, zeker in de afgelopen jaren, geen referendum plaatsgehad over welk politiek besluit dan ook.

Dat er mensen zijn die zich hierdoor door de politiek aan de kant gezet voelen begrijp ik dan ook heel goed. Wat mij betreft moeten er in de nabije toekomst dan ook referenda over verschillende politieke besluiten worden gehouden daar niet de politici maar de Nederlandse kiesgerechtigden de baas in ons land zijn. Door hen zitten de politici in het pluche, door hen zijn politici aangewezen als volksvertegenwoordigers, maar helaas gedragen de politici zich daar niet naar.

Het wordt volgens mij dan ook hoog tijd dat politici hier lering uit trekken, want zonder de kiesgerechtigden zouden de politici geen bestaansrecht hebben, laat staan dat ze het recht zouden hebben om beslissingen over ons te nemen die ons gewoon op alle fronten keihard raken.