Benno, Farid en de kracht van toeval

 

Soms kan een bezoekje aan de supermarkt van Dirk van den Broek een onverwachte wending hebben.

Ik kom tijdens mijn dagelijkse wandelingen naar het winkelcentrum Deppenbroek vele mensen tegen. Sommigen van hen heb ik in de loop der tijd goed leren kennen waardoor er altijd wel even tijd vrij wordt gemaakt voor een praatje als ik ze op straat tegenkom. De anderen ken ik vluchtig, maar een hallo of prettige avond kan er altijd wel vanaf.

Tot maart van dit jaar woonde ik in De Specht in Enschede, en ook daar had ik contact met vele mensen waardoor er vaak bij de brievenbus een praatje werd gemaakt over van alles en nog wat. De meesten van hen kende ik niet bij naam maar wel van gezicht, maar Benno en Farid waren een uitzondering, daar zij, net als ik, een eigen verhaal hebben.

Benno is een sociale man die oprechte interesse in iedereen heeft. Hij is een gezellige babbelaar die ook een luisterend oor voor een ander heeft. Hij is ook niet vies van een pilsje en sigaretje of twee waardoor Benno en ik vaak met elkaar omgingen.

Met Farid had ik vaker contact omdat hij in De Specht mijn zeer gewaardeerde buurman was. Op de dag dat hij naar De Specht verhuisde belde hij direct bij mij aan om aan mij te vragen of ik in het bezit was van een huishoudtrapje. Hij stelde zich direct aan mij voor waardoor ik direct aan hem liet weten dat hij mijn huishoudtrapje wel mocht lenen. Toen hij het geleende huishoudtrapje terugbracht vroeg hij aan mij of het een beetje goed toeven in De Specht was, waarop ik aan hem liet weten dat het wonen in De Specht prettig was.

Door de jaren heen hebben Farid en ik een goede vriendschap opgebouwd, waardoor ik er bang voor was dat die vriendschap zou verwateren als een van ons naar een ander adres zou verhuizen. Farid verhuisde eerder dan ik, waardoor de vriendschap inderdaad een beetje verwaterde. Ik hoorde nog van hem dat hij naar Hengelo was verhuisd, maar daarna vernam ik helemaal niets meer van hem.

Ik ben er heel eerlijk in dat zijn vertrek uit De Specht wel een bepaalde leegte in mij achterliet, maar die leegte werd voor een deel opgevuld door Benno die aan mij zag dat ik mijn goede buur en goede vriend toch wel een beetje miste. Hierdoor vroeg Benno vaker aan mij hoe het nou echt met me ging, waarop ik aan hem liet weten dat het op dat moment eigenlijk niet zo heel goed met me ging. Hij zei dan altijd: ,,Je mist Farid, hè?, waarop ik niets anders kon doen dan dat bevestigen.

Op een gegeven moment verhuisde ik ook, waardoor ik dacht dat ik Benno en Farid nooit meer zou ontmoeten. Ik richtte mijn leven op mijn nieuwe adres opnieuw in, en begon vriendschappen aan te gaan met buurtbewoners, maar er was een leegte die alleen door Benno en Farid opgevuld kon worden. Die leegte voelde niet prettig, maar ik moest ermee omgaan, ik moest de leegte een plek in mijn leven geven, hoe moeilijk dat ook was.

En toen wandelde ik op een dag weer op mijn rustige manier naar het winkelcentrum Deppenbroek om daar een bezoekje aan de supermarkt van Dirk van den Broek te brengen. Ik kocht daar mijn boodschappen in, rekende ze bij de zelfscankassa af, pakte ze in mijn bigshopper in, en maakte in mijn eentje aanstalten om weer naar huis te wandelen.

Opeens hoorde ik twee wel heel bekend klinkende stemmen achter mij. Ik draaide me om, en wie zag ik daar opeens voor me staan? Benno en Farid! Totaal overmand door deze zeer onverwachte verrassing, wist ik even niet wat ik moest zeggen, ik was even totaal van de wereld geslagen. Gelukkig wist ik me redelijk snel te herpakken, waardoor de woorden als een waterval uit mijn mond kwamen. Wat we toen allemaal te bespreken hadden, jongens nog toe, was niet te beschrijven. We zijn toen met z’n drieën op de paktafel gaan zitten om het zeer aangename moment in ons op te nemen. We wisselden telefoonnummers uit, en we bezoeken elkaar nu op regelmatige basis waardoor ik ook de vriend van Farid heb leren kennen als een zeer aangename man.

Zo zie je maar weer waar een bezoekje aan de supermarkt van Dirk van den Broek op uit kan lopen. Het kan uitlopen op het weerzien van vrienden die ook echte vrienden zijn.