Weinig begrip

 

Ik heb gisteren gereageerd op een artikel dat op msn te lezen stond. Het ging over een naar mijn mening mooi initiatief van Ajaxsupporters om in de 17^e minuut van de wedstrijd te applaudisseren voor de vermoorde Lisa die een groot Ajaxsupporter was. In de reactie schreef ik het volgende: ‘Het is ook een mooi gebaar’.

De reacties die ik daarop kreeg logen er niet om want ze waren allemaal behoorlijk negatief. Nou staat het iedereen vrij om op een negatieve manier op mijn reacties te reageren, maar het tonen van zó weinig begrip stuitte mij toch wel tegen de borst. Verkeerden de mannen, want ja hoor, het waren allemaal mannen, in een soort van verstandsverbijstering, of nam de machocultuur het van hen over? Ik weet het niet, maar het liet mij verbijsterd achter waardoor ik even naar buiten ging voor een beetje frisse lucht.

Een paar minuten later keek ik nog eens goed naar de negatieve reacties op mijn reactie, waardoor ik de sterke neiging kreeg om het volgende te schrijven: ‘zeg dat even aan de ouders en familie van Lisa.’ Ik heb uiteindelijk besloten om er maar niet op te reageren, daar ik een verdere escalatie wilde voorkomen.

Het is makkelijk om negatief te reageren op een reactie van een ander als je achter je computer en je keyboard zit, en ik ben er heel eerlijk in dat ik me daar ook weleens schuldig aan maak, maar dan moet daar wel écht een goede reden voor zijn.

In de avond zag ik tijdens een uitzending van Studio Sport dat alle mensen die in de Johan Cruijff Arena in Amsterdam aanwezig waren om daar naar een wedstrijd van Ajax te kijken, in de 17^e minuut van de wedstrijd opstonden om voor Lisa te klappen. Dat vond ik een zeer hartverwarmend moment waardoor het er bij mij wel even inhakte en ik een paar tranen weg moest pinken.

Nu blijkt dat er mensen zijn die totaal geen gevoel voor een ander hebben, is het voor mij wel duidelijk dat die mensen zich even héél goed in de spiegel aan moeten kijken om erachter te komen dat juist zij het zijn die eigenlijk het aankijken niet waard zijn. Voor deze mensen voel ik alleen maar medelijden, want ze zijn arm, wellicht niet aan financiële middelen, maar wel aan menselijkheid en empathie.

Ik weet zeker dat de ouders en familieleden van Lisa zich door de spontane reactie in de Johan Cruijff Arena gesteund voelen, waardoor ik ook zeker weet dat Lisa nooit vergeten zal worden, en dat de dader van de moord op Lisa wél vergeten zal worden, en zo hoort het ook.