Kanker is geen scheldwoord, het is een sloopkogel die mensenlevens vernietigt

 

Dat mijn zus en ik onze ouders aan kanker verloren hebben, heb ik al meerdere keren in columns laten weten. Daar ga ik nu dus niet verder op in. Maar dat er nog steeds veel mensen zijn die het woord kanker als scheldwoord gebruiken, stoort me dusdanig dat ik het daar nu even over wil hebben.

Vandaag las ik in het AD een artikel over een vrouw die in haar familie te maken heeft met kanker. Ze werkt als hulpofficier van justitie op het arrestantencomplex in Borne. Doordat ze in haar eigen familie met kanker te maken heeft, kent ze de betekenis van het woord maar al te goed. Ze bezocht een 16-jarige arrestant, een boom van een vent, die bij een ruzie betrokken was geraakt. Vanwege zijn gedrag was hij niet in een wachtruimte gezet, maar in een cel.

Toen ze het luikje van de celdeur opende, stond de jongeman pal voor haar neus, waardoor ze meteen de volle laag kreeg. Hij gebruikte opvallend vaak het woord kanker. De vrouw bleef rustig en vroeg hem of hij begreep wat hij had gezegd. Hij gaf geen antwoord, maar spuugde in plaats daarvan een collega van haar op de arm.

Toen was voor haar de maat vol. Ze kende hem niet, maar kreeg sterk het vermoeden dat hij onder invloed was van bepaalde middelen. Daarom liet ze een GGD-arts meekijken via het luik en de camera om te beoordelen of het medisch verantwoord was hem vast te houden. De arts gaf groen licht.

Dat hij zo vaak het woord kanker gebruikte, staat helaas niet op zichzelf. Er zijn veel mensen die het woord als scheldwoord gebruiken, vaak zonder erbij stil te staan dat het geen scheldwoord is, maar een sloopkogel die mensen volledig kan slopen.

Is het een ernstig gebrek aan woordkennis? Dat kan. Is het een gebrek aan respect? Dat is waarschijnlijker. Er zijn mensen die zeggen dat iemand die het woord kanker als scheldwoord gebruikt naar een heropvoedingskamp moet worden gestuurd — dat begrijp ik. Maar er zijn ook mensen die zeggen dat een aantal diepgaande gesprekken meer effect heeft — dat begrijp ik ook.

Maar stel je even voor: je hebt iemand voor je staan die niet voor rede vatbaar is en je de huid vol scheldt met het woord kanker. Hoe vat je dat dan op? Laat je het over je heen komen, waardoor het lijkt alsof het je niet raakt? Of reageer je door te zeggen: “Kanker is geen scheldwoord, het is een sloopkogel die mensenlevens vernietigt.”

Ik weet het niet. Maar één ding is zeker: ik zal het woord kanker nooit als scheldwoord gebruiken. Als ik al een keer scheld, zeg ik veel liever klotejoch, krijg de klere, krijg de rambam of klote-idioot. Dat zijn ook krachtige termen die een ander zeker zullen raken, maar niet op de manier zoals het woord kanker dat doet. Want nogmaals: kanker is geen scheldwoord, het is een sloopkogel die mensenlevens vernietigt.

© John Kukken, 2026, alle rechten voorbehouden.