Trump en de NAVO: grootspraak zonder plan
En ja hoor, daar is hij weer: Donald Trump, die opnieuw het nodige te zeggen heeft over de NAVO. Eerst stelde hij dat landen die olie en gas uit het Midden-Oosten ontvangen, de Verenigde Staten meer steun moeten bieden om de blokkade van de Straat van Hormuz op te heffen. Opvallend, want de landen waar hij op doelde maken deel uit van de NAVO. Maar nu beweert hij ineens dat de VS de NAVO helemaal niet nodig hebben.
Wat wil hij daar nu eigenlijk mee zeggen? Heeft hij een plan, of ontbreekt dat juist?
Zijn uitspraken worden met de dag vreemder. Steeds vaker krijg ik de indruk dat hij, als het gaat om de oorlogvoering tegen Iran, geen duidelijk plan heeft. Daar komt nog bij dat hij verschillende NAVO-landen heeft beledigd, waarna die landen direct aangaven geen hulp aan de VS te zullen verlenen.
Die reactie lijkt inmiddels ook bij Trump te zijn doorgedrongen, want nu zegt hij dat de VS die hulp helemaal niet nodig hebben. Verwarring alom dus. Maar waarom zaait hij die verwarring?
Ik ben geen deskundige, maar mijn indruk is dat hij daarmee probeert te verhullen dat hij een grote fout heeft gemaakt — een fout die hij niet op eigen kracht kan herstellen. De slagkracht van Iran is zwaar onderschat, waardoor hij steeds verder in het nauw komt. Bovendien is de NAVO opgericht als defensieve alliantie: bedoeld om lidstaten te beschermen, niet om offensieve oorlogen te ondersteunen tegen landen die geen lid zijn.
De Verenigde Staten hebben, samen met Israël, veel ellende in de regio veroorzaakt. De gevolgen daarvan worden wereldwijd gevoeld, onder meer in de vorm van een ernstige energiecrisis. In dat licht dringt zich een bekend Nederlands gezegde op: boontje komt om zijn loontje. Een waarheid die de agressors zich ter harte zouden moeten nemen.
De grootste fout in deze kwestie ligt dan ook niet bij de NAVO, maar bij Trump zelf, die zijn grootheidswaan opnieuw niet de baas was. Wat dat betreft is hij degene die met de billen bloot moet. Maar zal hij dat ook doen?
Natuurlijk niet. In zijn eigen beleving heeft hij immers altijd gelijk, en zit de rest van de wereld ernaast. Die vorm van zelfoverschatting zou hem politiek nog duur kunnen komen te staan, want ook in de VS lijkt zijn steun af te nemen.
Daarom kijk ik vooruit naar de tussentijdse verkiezingen — de zogeheten midterms — die in november plaatsvinden. Als de Republikeinen die verliezen, raken zij hun meerderheid in de Senaat en het Congres kwijt. Dat zou betekenen dat Trump aanzienlijk wordt ingeperkt in zijn besluitvorming.
En eerlijk gezegd: dat vooruitzicht stemt mij hoopvol.
© John Kukken, 2026, alle rechten voorbehouden.
Reacties
Een reactie posten