De verleiding van de Biechtstoel

 

Er waren tijden waarin je braaf naar de kerk ging om daar plaats te nemen in de biechtstoel, want je had iets gedaan wat niet door de beugel kon. De pastoor hoorde je geduldig aan en gaf je, met een beetje geluk, absolutie, waardoor je weer vrolijk verder kon gaan met het zondige leven.

Eeuwenlang heeft de biechtstoel standgehouden, waardoor het voor velen een begrip werd. De meest schandalige dingen werden er verteld, maar of die ook echt met de waarheid te maken hadden vraag ik me toch wel een beetje af, want een beetje sensatiezucht is de mens niet vreemd.

Ik ben zelf katholiek opgevoed en ging met mijn familie elke zondagochtend braaf naar de kerk, waardoor ik de biechtstoel vaak zag staan. Ik was toen nog maar een jochie, maar ik vroeg me toen al af welke verschrikkelijke verhalen daar met de pastoor werden gedeeld. Dat prikkelde mijn fantasie, waardoor ik dacht aan ontrouw of iets wat nog veel erger was.

Door de jaren heen werd het kerkbezoek steeds minder, waardoor de biechtstoel steeds meer uit het zicht verdween. Maar de fascinatie verdween niet; die werd slechts naar de achtergrond verdrongen, want de biechtstoel bleef een aantrekkingskracht op me uitoefenen. Om die reden bleef ik fantaseren over de verhalen die er werden verteld.

Dat liep behoorlijk uit de hand, waardoor ik er nu als het ware een boek over zou kunnen schrijven, want de biechtstoel en de absolutie hebben iets in zich waar ik nu eenmaal door gefascineerd ben. Ik vraag me dan ook af of ik op het internet iets kan vinden over de verhalen die er zijn verteld. Om die reden ga ik daar ook naar zoeken, want ze moeten toch ergens opgetekend zijn, bijvoorbeeld in het dagboek van iemand die zijn of haar zonden in een biechtstoel heeft opgebiecht.

Ik begrijp dat een pastoor met betrekking tot het biechten van iemand een zwijgplicht heeft, maar dat geldt natuurlijk niet voor de zondaar die in de biechtstoel plaatsneemt. Met andere woorden: ik zou de sappige details van een biecht weleens willen weten.

Persoonlijk heb ik in mijn leven vele dingen gedaan die echt niet door de beugel kunnen, maar aan de gang naar een biechtstoel heb ik nooit gedacht. Ik heb zoiets van: het is gebeurd, zand erover, niet meer over praten — en al helemaal niet in een biechtstoel, met een pastoor erbij die de sappige details te horen krijgt, want er zijn dingen die ik liever voor mezelf houd.

© John Kukken, 2026, alle rechten voorbehouden.

---