Bruggen bouwen of bruggen verbranden?
Er werd al geruime tijd uitgekeken naar de toespraak van Marco Rubio, de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, in München. Uit zijn woorden bleek dat de Verenigde Staten de wereld willen herbouwen — en dat bij voorkeur samen met hun Europese vrienden.
Maar hoe willen de VS de wereld herbouwen? En vooral: naar welk voorbeeld? Hun eigen voorbeeld misschien?
Volgens velen was de toespraak bedoeld als een uitgestoken hand. De diplomatieke druk staat immers flink op de ketel. Dat is mede het gevolg van eerdere uitspraken van Donald Trump en J.D. Vance, waarin scherpe kritiek werd geuit op onder meer de Europese defensie-uitgaven.
Het klinkt misschien vreemd uit mijn mond, maar op dat punt hebben zij wel degelijk een punt. Ik ben er al jaren van overtuigd dat Europa — zeker op defensiegebied — veel meer op eigen benen moet staan. Dat zal bloed, zweet en tranen kosten, maar het is noodzakelijk. De dreigingen nemen toe en escalatie ligt voortdurend op de loer.
Rubio stelde dat Amerikanen soms misschien ‘een beetje direct en urgent’ kunnen zijn, maar dat Trump altijd serieus is in zijn betrokkenheid bij Europa. Toen ik dat hoorde, sloeg ik van verbazing achterover. Altijd betrokken bij Europa? Ik betwijfel het.
Trump heeft immers meermaals laten doorschemeren dat hij Groenland wil inlijven, zogenaamd om veiligheidsredenen in het Noordpoolgebied. Maar wie gelooft werkelijk dat veiligheid de enige drijfveer is? Het grootste eiland ter wereld herbergt immers aanzienlijke voorraden waardevolle grondstoffen.
Daarnaast sprak Rubio over het bouwen van bruggen. Toch wekt het huidige Amerikaanse optreden eerder de indruk dat er bruggen worden afgebroken dan gebouwd. Noem mij naïef of kritisch, maar bruggen bouwen betekent relaties versterken — niet verzwakken.
Rubio prees de Europese wortels van de Verenigde Staten en roemde de culturele rijkdom van het continent. Hij noemde Mozart, Beethoven, Shakespeare, Dante en Michelangelo, en herinnerde eraan dat New York ooit Nieuw Amsterdam heette.
Dat is een fraai historisch besef. Maar de vraag blijft: helpt dat werkelijk om de inmiddels beschadigde relatie tussen Europa en de VS te herstellen?
Feit is dat er aan beide zijden van de Atlantische Oceaan nog veel werk te verzetten is. Want bruggen bouwen — zeker in de politiek — is een vak apart. En zulke klussen kun je maar beter overlaten aan echte vakmensen, als u begrijpt wat ik bedoel.
© John Kukken, 2026, alle rechten voorbehouden.
Reacties
Een reactie posten