Snakken naar een nieuwe politiek, maar dan wel met lef

 

Eindelijk stonden ze daar: Rob Jetten (D66), Dilan Yeşilgöz (VVD) en Henri Bontenbal (CDA). Samen presenteerden zij het coalitieakkoord, waarin aan de ene kant vooruitstrevende punten staan, maar dat aan de andere kant ook tot nadenken aanzet.

We hebben er een tijd op moeten wachten, maar vanmiddag werd het akkoord uiteindelijk aan de Nederlandse bevolking gepresenteerd. De gezichtsuitdrukkingen van de drie politici waren zelfverzekerd, neutraal en hoopgevend tegelijk.

„Nederlanders snakken naar een nieuwe politiek,” zei Rob Jetten. „De Nederlanders zijn het jojobeleid echt zat.” Met die woorden doelde hij onmiskenbaar op het beleid van het vorige kabinet, dat op meerdere dossiers alles in de soep liet lopen.

Dat Nederlanders inderdaad snakken naar een nieuwe politiek, daar heeft hij gelijk in. We zijn het jojobeleid van het vorige kabinet meer dan zat. Maar hoe wil hij dat, in samenwerking met de VVD en het CDA, daadwerkelijk bewerkstelligen? Door een gok te nemen, of door echt door te pakken?

Ik ga persoonlijk uit van het laatste, want het toekomstige kabinet staat voor een loodzware opdracht. Er liggen talloze problemen die niet langer vooruitgeschoven kunnen worden.

De krijgsmacht krijgt er miljarden euro’s bij, maar dat geld moet wél ergens vandaan komen. Uitkeringen vallen lager uit, mensen moeten langer doorwerken, de zorg wordt duurder en het eigen risico stijgt met zeventig euro per maand. Daar staat tegenover dat de hypotheekrenteaftrek behouden blijft.

Wat mij vanmiddag echter vooral opviel, is dat het kabinet-Jetten de strenge asielwetten van Faber toch wil uitvoeren. Dit ondanks het feit dat D66 en het CDA daar eerder bezwaar tegen hadden. Beide partijen stemden vorig jaar namelijk nog tegen twee strenge asielwetten uit de nalatenschap van Marjolijn Faber.

Het nieuwe kabinet gaat deze wetten nu onverkort uitvoeren. Is dat een knieval richting de PVV? Dat zou je kunnen stellen, maar ik geloof daar niet echt in. Ik ben ervan overtuigd dat er simpelweg weinig alternatieven zijn. Het opvangcentrum in Ter Apel zit al geruime tijd overvol, waardoor de rechter meerdere boetes heeft opgelegd.

De asielwetten komen uit de koker van de PVV, en die partij zal daar ongetwijfeld tevreden over zijn. Over de rest van het coalitieakkoord is de PVV echter allesbehalve enthousiast.

Geert Wilders noemt het akkoord zelfs schandalig. Dat schoot mij flink in het verkeerde keelgat. De PVV heeft in het vorige kabinet immers laten zien niet in staat te zijn om voldoende ervaren bestuurders te leveren. Het resultaat: een partij die nu weer in de oppositiebanken zit, waar zij gezien haar prestaties ook thuishoort.

Kort samengevat: de laatste puntjes zijn op de i gezet, de neuzen staan dezelfde kant op, het coalitieakkoord ligt op tafel en het nieuwe kabinet kan worden gevormd. Nu moeten ze laten zien waartoe ze in staat zijn — want Nederlanders snakken inderdaad naar een nieuwe politiek.

Copyright © John Kukken, 2026. Alle rechten voorbehouden.

---