Rekening houden met elkaar - een les die Den Haag lijkt te zijn vergeten

 

In een samenleving waarin het lijkt dat steeds meer mensen tegenover elkaar komen te staan is het absoluut noodzakelijk om een beetje rekening met elkaar te houden. Maar hoe doe je dat als volksvertegenwoordigers elkaar als het ware het licht in de ogen niet gunnen? Zij hebben immers een voorbeeldfunctie.

Het klinkt misschien een beetje eenvoudig, maar dat is het ook, het is zelfs heel eenvoudig om de politiek even te laten voor wat het is. Kijk, in Den Haag zeggen de politici dan wel dat ze er voor ons allemaal willen zijn, maar in de praktijk komt daar in de meeste gevallen niet veel van terecht, want ze trekken hun eigen plan en daar hebben wij ons dan maar naar te gedragen.

Daar ben ik nu wel een beetje klaar mee, want ik laat me door niemand de wil opleggen, en al helemaal niet door politici. Ik heb als jongeling mijn eigen koers uitgezet, waardoor ik geleid door het leven op mijn eigen benen leerde te staan. Dat was niet altijd even makkelijk, maar het lukte, maar dan wel met het nodige horten en stoten.

Geen enkele politicus heeft mij daarbij geholpen, ik moest het zelf doen, waardoor ik politici door de jaren heen steeds meer als irrelevant begon te zien.

Wat ik hierdoor leerde is dat we altijd een beetje rekening met elkaar moeten houden, want politici doen dat niet daar die ons de ene na de andere maatregel opleggen. Hierdoor lijkt het erop dat wij aan hen moeten laten zien dat een groot deel van de Nederlandse bevolking het nu wel een beetje zat is dat ze aan ons maatregelen opleggen die we liever niet willen.

Neem nou de stikstofmaatregelen. Het is zelfs mij bekend dat er iets aan het stikstofprobleem moet gebeuren, maar wij betalen ons er blauw aan, zonneparken worden overal aangelegd, waardoor een groot deel van het landschap als het ware onzichtbaar wordt, en we op een gegeven moment niet veel groen meer zien.

Daarnaast willen een aantal politici ook dat we allemaal een elektrische auto gaan kopen, er geen of weinig rekening mee houdend dat de meeste mensen onder ons helemaal niet in staat zijn om een elektrische auto te kopen of leasen.

Dat zijn voor mij een aantal tekens die erop wijzen dat politici, op een zeer uitzonderlijke uitzondering na, geen rekening met ons houden, en dan moeten wij ons gaan houden aan de maatregelen die zij aan ons opleggen?

Het is heel makkelijk om een beetje rekening met elkaar te houden door bijvoorbeeld een helpende hand toe te steken, maar dat hoeven we van de meeste politici niet te verwachten, want die kosten ons bakken met geld, kopzorgen en ellende. Het lijkt me niet dat we op dit moment daarop zitten te wachten. Daarom zeg ik nu dat politici maar eens aan ons moeten laten zien dat ze rekening met ons gaan houden door bijvoorbeeld iets aan de alsmaar stijgende inflatie te doen, maar dat zal wel een illusie zijn.

Om het maar eens met andere woorden te zeggen: als de politiek ons niet ziet, dan zullen wij hen moeten laten zien wat samenleven werkelijk betekent: niet opleggen, maar omzien.