Stemmen of zwijgen: mijn protest tegen het Haagse geschreeuw

 

Politiek, het is iets waar we, of we dat nou willen of niet, dagelijks mee te maken hebben. Zoals de politiek er in ons land nu voor staat, is niet iets om over naar huis te schrijven, waardoor ik behoorlijk somber over de politiek ben, maar niet over de samenleving.

We horen het vaak, ze bakken er niks van, luisteren niet naar ons, en laten ons opdraven voor de fouten die zij maken. Ik ben het daar voor een groot deel mee eens, want de politiek heeft ons zeker in de laatste jaren geen dienst bewezen door de ruzies en het gekonkel in het nu demissionaire kabinet.

Dat krijg je als je een kabinet hebt dat uit een coalitie van partijen bestaat die elkaar het licht in de ogen niet gunnen, alles aan elkaar liegen en elkaar staan te beledigen om niets, waardoor de polarisatie op dat gebied steeds groter wordt.

Over polarisatie gesproken: polarisatie hoeft niet per definitie slecht te zijn, want de mens heeft tegenstellingen nodig om op een verstandige manier met elkaar in discussie te gaan. Wat dat betreft ken ik genoeg mensen die verschillende meningen over items hebben, maar tóch met elkaar in discussie gaan om samen tot een oplossing of compromis te komen.

Op een rustige manier met elkaar discussiëren is voor hen de normaalste zaak van de wereld waardoor ze na zo’n discussie samen gewoon door een deur kunnen, waardoor de samenleving op den duur steeds meer een beetje prettiger wordt.

Nu heeft polarisatie ook de aandacht van de politici, terwijl juist zij het zijn die polarisatie in de kaart hebben gespeeld door tegen elkaar te gaan staan schreeuwen, daarbij al dan niet uit het oog verliezend dat ze een voorbeeldfunctie hebben.

Ik heb er vaak met afgrijzen naar gekeken, waardoor ik steeds somberder over de politiek werd, schelden om niets, beledigen om niets, elkaar zwart maken om niets, het raakte steeds meer aan de orde van de dag, waardoor ik op een gegeven moment besloot dat ik op 29 oktober maar niet naar de stembus ga, want ze verdienen mijn stem niet.

Ik weet zeker dat er veel mensen zijn die er net zo over denken, waardoor de politici er eens over moeten gaan nadenken, want we zijn ontevreden over de politiek, daar het de politiek is die ons vooral op internationaal politiek gebied behoorlijk te kijk heeft gezet.

De samenleving is oké, ik zie mensen samenwerken om er ondanks de politieke malaise toch nog iets van te maken, maar ik zie politici die het geen moer kan schelen dat zij ons voor hun fouten op laten draaien. Naar elkaar schreeuwen en beledigen, daar zijn ze goed in, maar de samenleving een helpende hand toesteken, ho maar, dat hoeft niet.

Ik vind het dan ook niet verwonderlijk dat Nederlanders behoorlijk gefrustreerd zijn geraakt over de politiek, want ze voelen zich in de steek gelaten door de volksvertegenwoordigers die alleen voor hun eigen belang in het Haagse pluche zitten.

Daar moet een keer een eind aan komen, waardoor ik dan ook hoop dat juist dat op 29 oktober aan hen duidelijk wordt gemaakt, en ze in gaan zien dat niet zij maar de Nederlandse kiesgerechtigden de baas in het land zijn.