Een gillende jongen, een loslopende hond, en een buurt die wakker moet worden

 

Wat begon als een rustige wandeling naar winkelcentrum Deppenbroek, eindigde als een scène die me nog steeds achtervolgt. Een kind, een hond, en een eigenaar die wegkeek – dit is waarom ik blijf pleiten voor aangelijnde honden.

Ongeveer anderhalve week geleden wandelde ik rustig naar het winkelcentrum Deppenbroek. De zon liet zich met enige regelmaat zien, waardoor de temperatuur aangenaam was. In de verte hoorde ik kinderen spelen, waardoor ik een goed gevoel kreeg.

Dat gevoel verminderde echter al snel toen ik een kind keihard en angstig hoorde gillen. Hierdoor versnelde ik mijn pas, want ik wilde hoe dan ook weten wat er aan de hand was. Toen ik bij het winkelcentrum aangekomen was zag ik wat er zich afspeelde, een jongen van pak weg een jaar of negen oud, werd door een redelijk grote hond op de hielen gezeten. De eigenaar van de hond, die een paar meter achter zijn huisdier liep, stak geen hand uit om de jongen te helpen.

De jongen rende alle kanten op, waardoor de hond er nog meer de vaart erin zette. De angstkreten van de jongen gingen bij mij door merg en been, waardoor ik de jongen graag wilde helpen, maar de hond, een op een Mechelse herder lijkende hond, nam een dusdanig agressieve houding aan dat het mij verstandig leek om me er niet mee te bemoeien.

In deze zaak is, naar mijn mening, de eigenaar van de hond fout, daar een hond ten allen tijde tijdens het uitlaten aangelijnd moet zijn. Hij heeft daar duidelijk lak aan en laat zijn huisdier tijdens het uitlaten onaangelijnd rondlopen, waardoor het dier alle kanten oprent zonder dat zijn eigenaar er ook maar iets tegen doet.

De jongen valt uiteraard niets te verwijten, maar hij handelde wel verkeerd toen de hond hem in het vizier kreeg. Hij rende namelijk weg en zette het op een ijzingwekkend gillen. Honden reageren daarop waardoor ze, als ze niet aangelijnd zijn, de achtervolging inzetten. Maar wat had de jongen dan moeten doen?

Daar kan ik een antwoord op geven. Ten eerste: de jongen had rustig moeten blijven. Ten tweede: hij had het niet op een gillen moeten zetten. Ten derde: hij had de hond niet in de ogen moeten kijken, want die zag dat als intimiderend. Ten vierde: de jongen had de hond moeten negeren, de kans was dan groot geweest dat het dier zijn interesse in de jongen was kwijtgeraakt.

Hoe weet ik dit? Heel eenvoudig, ik heb het gewoon een keer aan een gecertificeerde hondentrainer gevraagd. Zij was er heel duidelijk in: blijf rustig, maak geen onverwachte bewegingen of geluiden, kijk de hond niet in de ogen aan, en negeer het dier. Ik geloofde haar in eerste instantie niet, maar toen ik de angstige jongen en de hond zag, voelde ik dat ze tóch gelijk had.

Sindsdien moet ik, als ik naar het winkelcentrum Deppenbroek wandel, eraan denken, want de eigenaar van de hond heeft er, naar het lijkt, niets van geleerd daar hij zijn huisdier tijdens het uitlaten nog steeds onaangelijnd rond laat lopen.

De jongen liep gelukkig geen lichamelijk letsel op, maar was wel vreselijk geschrokken. Om die reden blijf ik zeggen dat honden tijdens het uitlaten altijd aangelijnd moeten zijn, en ik hoop ook dat de eigenaar van de betreffende hond zich daar nu heel bewust van is, want als hij zich daar niet van bewust is, gaat het hoe dan ook een keer mis, waardoor de kans bestaat dat de politie zijn hond in beslag neemt en de kosten daarvan op de eigenaar verhaalt.